به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، به همین مناسبت، با حسین رفیعی گفتوگویی انجام دادیم تا نظرش را درباره تجربه حضور در «دو نقطه» و نسبت این برنامه با زبان و ادبیات فارسی را از زبان خودشان بشنویم.
از تفاوت تجربه حضورتان در «دو نقطه» با دیگر برنامهها بگویید.اتفاقاً همین اواخر صحبت برنامه «دو نقطه» در جمعی مطرح بود و من گفتم گروهی از جوانان خوشفکر، ایدهای خلاقانه و بانمک را اجرا کردهاند؛ اینکه خواننده، ورزشکار، بازیگر و دیگر چهرهها در کنار هم جمع شوند، بازی کنند و همزمان برنامهای ضبط شود. این تجربه برای من بسیار جذاب بود و فکر میکنم در سالهای آینده نیز برنامههای زیادی از این ایده الهام بگیرند.
رابطه شخصی شما با زبان و ادبیات فارسی چگونه بوده است؟بهعنوان کسی که همواره تأکید میکنم زبان فارسی، زبان من است، ادبیات فارسی برایم اهمیت ویژهای دارد. در تمام سالهایی که بهعنوان بازیگر و مجری فعالیت کردهام، تلاش کردهام دایره واژگانم را گسترش دهم و کلمات را به زیباترین شکل ممکن ادا کنم. استفاده درست از واژهها، جان کلام را منتقل میکند و شنونده را بیشتر درگیر میسازد. شیرینی زبان فارسی امری جهانی است و نمیتوان آن را انکار کرد.
کدام بخش مسابقه را بیشتر پسندیدید؟بخشی که نوجوانان در آن حضور داشتند برایم بسیار دوستداشتنی بود. باور دارم باید به نوجوانان و جوانان میدان داد؛ حتی اگر در رقابت، ما بزرگترها شکست بخوریم. این تجربه میتواند برای آنها انگیزهای ماندگار ایجاد کند.
از بازیهای دیگر کدام را بیشتر دوست داشتید؟بخش «صندوقچه» نیز جذاب بود؛ فضایی شبیه بازیهای غافلگیرکننده داشت و ذهن را درگیر میکرد. علاوه بر جذابیت، بار آموزشی خوبی هم داشت.
بازخورد فصل قبل و پیشبینی شما از واکنش مخاطبان در این فصل چیست؟هر برنامهای در آغاز با چالشهایی روبهروست که بهتدریج برطرف میشود. جذابیت «دو نقطه» در این است که رقابت آن جدی اما صمیمی است و حتی اگر کسی پاسخ اشتباهی بدهد، لطمهای به فضای برنامه وارد نمیشود.