به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، حسن وارسته افزود: ایده کار این‌گونه شکل گرفت و زمانی که دو سال پیش ناظمی، دبیر کارگروه سبک‌های زندگی ستاد تحول سازمان صداوسیما خواست تا طرحی سیتکامی‌برای مهارت‌های زندگی ارائه بدهم، این کار را تحویل دادم که به تصویب رسید، اما ماند تا زمانی که ابوالفضل صفری، تهیه‌کننده کار شد. وی ادامه داد: از سوی سازمان صداوسیما گفتند که این کار بسیار تهرانی است و بهتر است که از تهران دور شود. در همین مرحله بودیم که من برای داوری استانی فجر به استان مرکزی رفته بودم و لهجه ساوه‌ای‌ها به ذهنم خطور کرد، اما آقای صفری راهکار‌هایی داشت و معتقد بود که بازیگر ساوه‌ای کم داریم و بهتر است به سمت استانی برویم که دستمان باز باشد و این‌گونه شد که او ساخت فیلم در شیراز را مطرح کرد. وارسته گفت: به‌هرحال تاریخ، ادبیات، فرهنگ، هنر و معماری در شیراز برجسته است. لهجه‌اش شیرین است و می‌شود با آنان شوخی کرد و در ادبیات شفاهی هم حرف دارند. این‌گونه بود که شیراز فضای بستر روایت شد و چون کار را خودم نوشته بودم، آقای صفری خواست که کارگردانی‌اش هم با من باشد.کارگردان سریال «بهار شیراز» در پاسخ به این سؤال که مهم‌ترین مشکل ساخت این اثر را چه می‌داند، بیان کرد: در سیتکام و کمدی محدودیت‌هایی هست. ضمن اینکه در رسانه و عرف هم نمی‌شود شوخی‌های متعددی کرد. سیاست، قدرت، دین و… قابل شوخی کردن نیستند و این دست و پای کارگردان را می‌بندد. از دیگر سو شناخت گسترده‌ای روی بازیگران شیرازی نداشتم و اینکه چطور آنان را انتخاب کنم ازجمله مشکلاتم در ساخت «بهار شیراز» بود. همچنین باید ظرف و مظروف تولید و تهیه را همسو می‌کردم. تمام تلاشم این بود که از آدم‌های آشنا در ذهنم با ویژگی‌های پرتکرار استفاده کنم. آدمی‌که شبیه بستگان ماست و من ویژگی و وجه اشتراکی را برای شخصیتی می‌گذارم که او را شبیه کسی می‌کند که می‌شناسد. نزدیک شدن مخاطب به او آسان‌تر می‌شود. اینکه فردی شبیه دایی و مادر و خاله ما باشد، آسان‌تر پذیرفته می‌شود. وی یادآور شد: باید تأکید کنم که انتخاب بازیگر و خواننده با تهیه‌کننده کار بود و او برای این کار سنگ تمام گذاشت.وارسته در توضیح چرایی انتخاب بازیگران غیرکمدی برای نقش‌های کمدی گفت: بیضایی و نجفی و دیگران تجربه کمدی نداشتند، اما در گفت‌وگوها متوجه شدم که این توانمندی را دارند. مثلاً در گفت‌وگو با سودابه بیضایی دریافتم که بازیگری خوب و باانگیزه است. سودابه بیضایی بسیار خوب شیرازی صحبت می‌کند و گاهی به اصلاح اطلاعات سایر دوستان در سر برنامه می‌پرداخت. بازیگران بومی‌شیراز که برای این کار انتخاب شدند بسیار در کارشان توانمند بودند. درباره انتخاب علی زندوکیلی هم داستان این بود که آقای صفری از ابتدا او را در ذهن داشت.نویسنده و کارگردان سریال «بهار شیراز» باتوجه به هدف این قصه گفت: شخصیت نادر معدل و همسرش و دغدغه‌هایشان اساساً بر کیان و حرمت خانواده تأکید می‌کند. از سوی دیگر بازگشت به اصل یعنی حافظ و سعدی و... و سخن گفتن از ادبیات به‌نوعی بحث ملیت و ملی‌گرایی را در این قصه برجسته می‌سازد.