نظم جهانی در حال تجربه دورهای از بازآرایی عمیق است؛ دورهای که در آن رقابت قدرتها از سطح شعارهای سیاسی فراتر رفته و به میدان زیرساخت، تجارت و مسیرهای ترانزیتی کشیده شده است. دیگر صرفاً مرزها تعیینکننده توازن قوا نیستند، بلکه «مسیرها» هستند که وزن ژئوپلیتیک کشورها را مشخص میکنند. هر کریدور جدید میتواند معادلات اقتصادی را تغییر دهد، وابستگیها را بازتعریف کند و ائتلافهای تازهای بسازد. بدین معنا که آینده با ریل، بندر و کریدور ساخته میشود و رقابت قدرتها بر سر مسیرهاست؛ مسیرهایی که وقت و هزینه را کاهش میدهند و اهرم چانهزنی میآفرینند.