به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، در ادامه یادداشت آمده است: قصه سریال «ساهره» که به سفارش سیمافیلم و به کارگردانی حمیدرضا لوافی در ۳۰ قسمت تولید شده، درباره احسان، مقاطعه‌کار موفقی است که پس از درگذشت همسرش، با تماسی عجیب از دختری دانشجوی پزشکی به نام عطیه‌هاتفی روبه‌رو می‌شود. عطیه مدعی است در زمانی دیگر زندگی می‌کند و از مرگ قریب‌الوقوع احسان خبر دارد. امین زندگانی، گلنوش قهرمانی، هومن برق‌نورد، فرهاد جم، سیاوش طهمورث، میلاد میرزایی، سوگل طهماسبی، محمدرضا رهبری، ایرج نوذری و مهران رجبی از جمله بازیگران این سریال به شمار می‌روند. شاید اگر سریال «ساهره» در روزگار و زمانه بهتری روی آنتن می‌رفت، در کسب رضایت مخاطبان از وضعیت فعلی هم موفق‌تر بود و به یکی از مجموعه‌های نمایشی پربیننده تلویزیون در دهه‌های اخیر بدل می‌شد. به طور طبیعی، تهاجم دشمن و شروع جنگ رمضان و شرایطی که به طور ناخواسته بر کشور و مردم تحمیل شد، در آمار مخاطبان این سریال تأثیر مستقیم و غیرقابل‌انکاری داشت. در روند بررسی سریال «ساهره» اما دو نکته مهم را می‌توان مورد مداقه قرار دارد. اول، یکی از نقاط قوت «ساهره» قصه جذاب، غیرخطی و چندلایه آن بود که می‌توان گفت نقش اصلی را در جذابیت این مجموعه نمایشی ایفا می‌کرد. زندگی دو کاراکتر اصلی سریال (احسان و عطیه) در مقاطع زمانی مختلف و ارتباط رازآلود و معماگونه میان آنها در برانگیختن حس کنجکاوی جامعه مخاطبان هدف این اثر نمایشی تأثیر به سزایی داشت و بسیاری از بینندگان، جذب این قصه جذاب شدند و پیگیری کردند تا ببینند سرنوشت احسان که عطیه او را از آینده‌اش آگاه می‌کند به کجا ختم می‌شود و آیا مرد میان‌سال مغرور می‌تواند تقدیر خود را تغییر دهد.از همان ابتدای پخش «ساهره» انتقادی به قصه آن وارد می‌شد که علی‌رغم جذابیت و منسجم بودن، از یک سریال کره‌ای الگوبرداری شده و سوژه‌ای بکر و خلاقانه ندارد. در جواب این منتقدان باید گفت که اصولاً موضوعات و سوژه‌های آثار نمایشی محدود هستند و بسیاری از آنها به یکدیگر شباهت دارند. ازسوی‌دیگر، وام‌گیری و الگوبرداری از قصه سریال‌های غیروطنی به‌خودی‌خود هیچ ایراد ندارد، به‌شرط آن که به لحاظ ساختاری و محتوایی رنگ‌وبوی وطنی به خود گرفته و با فرهنگ و ارزش‌های اجتماعی ایرانی تطبیق داده شده باشد. اگر بتوان یک قصه خارجی را بومی‌سازی کرد و شاخصه‌های زندگی ایرانی را در آن وارد و لحاظ نمود و به یک ساختار و شاکله جدید رسید، ایراد ندارد که هیچ، نشانه توانایی و خلاقیت نویسنده فیلمنامه هم می‌تواند باشد. فرایندی که به نظر می‌رسد به شکل قابل‌قبولی در فیلمنامه «ساهره» عملیاتی شده و قصه این سریال کاملاً سویه و جهت ایرانی به خود گرفته و نشانه‌ها و خصوصیات سبک زندگی ایرانی‌اسلامی در آن مشهود است. چه در رفتارها و کنش‌های عطیه‌هاتفی (گلنوش قهرمانی) و چه سایر شخصیت‌ها مانند مکانیک (فرهاد جم) و نامادری احسان (ساقی زینتی) می‌توان تعهدات و مکارم اخلاقی سفارش شده در دین مبین و فرهنگ ایرانی را به عینه مشاهده کرد. سیر اتفاقات و تحولاتی که برای احسان به‌عنوان یک مرد پول‌دار مغرور طراحی شده است نیز در نهایت، او را از خواب غفلت بیدار کرده و عاقبت‌به‌خیر می‌کند و به انسانی متعهد و اخلاق‌مدار تبدیل می‌سازد. در نتیجه، الگوبرداری قصه «ساهره» از یک سریال خارجی را نه‌تنها نمی‌توان یک ایراد و نقطه‌ضعف برای این مجموعه نمایشی دانست که حتی می‌توان به‌عنوان یک نقطه قوت از آن یاد کرد. دوم، سریال رمضانی شبکه سه سیما یک بازیگر جوان مستعد، توانا و خوش‌آتیه را به تلویزیون معرفی کرد که به‌احتمال زیاد در آینده از او زیاد خواهیم دید و شنید. گلنوش قهرمانی در مقام بازیگر نقش عطیه‌هاتفی، دکتر جوانی که به طور ناخواسته وارد زندگی و درگیر سرنوشت مرد پول‌داری (احسان) می‌شود، بازی مقبول و تأثیرگذاری را ارائه داده و در بازسازی و بازنمایی شخصیت و حالات و روحیات این دختر جوان که پدر و کادرش را دز زلزله بم ازدست‌داده و روحیه‌ای ظریف و شکننده دارد، عملکرد موفق داشت. بازی زیرپوستی قهرمانی، عطیه‌هاتفی را در نظر مخاطبان باورپذیر کرد و حس همذات پنداری و درک و همراهی را با این کاراکتر به ارمغان آورد. قهرمانی با کمک و بهره‌گیری از میمیک چهره و اجزای صورتش در انعکاس احساسات و حالات درونی عطیه، توانست شمایلی ملموس و واقعی را از این دکتر جوان به نمایش بگذارد. در این مورد، می‌توان سکانس اولین دیدار عطیه را با احسان در قسمت ماقبل آخر سریال و در باغ مثال آورد. به نظر می‌رسد قهرمانی با وجود کم‌تجربه بودن در قیاس با بازیگر مجرب و کارکشته‌ای مانند امین زندگانی که نقش احسان را بازی می‌کرد، عملکرد موفق‌تری هم داشت؛ ازاین‌جهت که بازی زندگانی در برخی سکانس‌ها گل‌درشت و غلو شده به نظر می‌رسید و آنی نبود که انتظار می‌رفت.درهرصورت، «ساهره» از آن دسته سریال‌هایی است که در زمان پخش با بدشانسی مواجه شد، وگرنه شاید می‌توانست مخاطبان بیشتری را هم جذب کند. با اطمینان می‌توان گفت که این سریال در بازپخش‌های بعدی از شبکه‌های تلویزیون و به‌ویژه آی‌فیلم، خواهد توانست بینندگان بیشتری را با خود همراه کند.