به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، محمدجعفر محمدزاده تصریح کرد: امروز پاسداشت زبان فارسی، ساختاری سازمانی در قالب یک مرکز را دارد؛ البته لازم است که از نظر بودجه و طرح و برنامه و تشکیلات هم در اندازهای که برای آن تعریف شده، رشد کند. رئیس شورای پاسداشت زبان فارسی معاونت صدا، درباره تدابیر تشویقی یا بازدارنده طراحیشده برای پاسداشت زبان و ادبیات فارسی در رسانه ملی گفت: اقدامات باید در سه حوزه آموزش، نظارت و فرهنگسازی صورت بگیرد، مثلاً جایزه فردوسی و برگزاری نشستهای تخصصی با برنامهسازان و مجریان ازجمله کارهایی است که تاکنون در اندازه مقدورات و امکانات در تقویم زمانی و سالانه قرار گرفته است، اما کفایت نمیکند.محمدزاده اضافه کرد: صیانت و پاسداری از زبان فارسی باید مانند روح در کالبد تمام برنامههای رسانه ملی جاری شود و مقدمه آن یک پیشفرض مهم است و آن پیشفرض، یافتن پاسخ این پرسش است که چرا باید از زبان فارسی پاسداری کنیم؟وی گفت: اگر به این «چرا» پاسخ بدهیم برنامهسازها راههای پاسداشت زبان را جستوجو خواهند کرد، اما اگر ندانیم چرا باید زبان فارسی را حفظ کنیم و بخشنامهای و اداری به آن نگاه کنیم، در سلسله اولویتها و حوادث و رویدادهایی که نتایج فوری دارند، اولویت زبان فارسی فراموش میشود.محمدزاده ادامه داد: برنامهساز و سیاستگذار باید بداند که مسئله زبان تنها از جنس زیباییشناسانه یا هنر نیست. زبان محل ظهور اندیشه است. اگر زبان ناقص و نارسا باشد، اندیشه یا به ظهور نمیرسد یا ناقص و نارسا ظهور میکند. از طرفی زبان فارسی که زبان ملی و مشترک همه ایرانیان است، مهمترین مؤلفه هویت ملی ماست که باید برای حفظ آن کوشید. رهبر شهید انقلاب اسلامیپاسداری از زبان فارسی را فریضه دینی و ملی میدانستند و این به سبب کارکردهای هویتی این زبان است.رئیس شورای پاسداشت زبان فارسی معاونت صدا عنوان کرد: زبان در همه آثار تولیدی دارای اهمیت است. صداوسیما آموزگار و مرجع مردم است. البته در رادیو که مردم تنها کلام را میشنوند، اثرگذاری مثبت و منفی زبان بیشتر است، اما در همه بخشها حتی در زیرنویسهای خبری و رسانههای مکتوب هم زبان نقش مهمی دارد.