به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، هانیه سمندری افزود: نوجوان باید بتواند عمق نگاه و قدرت تحلیل و سواد رسانه‌ای داشته باشد و تشخیص بدهد کدام روایت به حقیقت نزدیک‌تر است و از مجموع خبرهایی که دریافت می‌کند، برای خودش روایتی تازه بسازد. وی تصریح کرد: ما به محتواهای سواد رسانه‌ای به‌ویژه در موقعیت خاصی مثل جنگ به‌شدت نیاز داریم. متأسفانه نوجوان‌های امروز بیشتر مصرف‌کننده رسانه‌اند. محتوایی که چندین‌بار دست‌به‌دست و براساس راهبرد رسانه‌های دیگر بازتولید شده، به مخاطب ما می‌رسد و او هم خیلی وقت‌ها آن را به اشتباه بازنشر می‌کند. یکی از مهم‌ترین اتفاق‌ها، به‌خصوص در روزهایی مثل روزهای جنگ، این است که بچه‌ها بتوانند این چرخه را بشکنند؛ یعنی بتوانند به روایت‌های آماده، «نه» بگویند، سؤال کنند، زیر سؤال ببرند و خودشان ابزارهایی داشته باشند که با آن روایت درست‌تر را پیدا کنند.سمندری با بیان اینکه رسانه در نوع خود میدان جنگ است، گفت: همان‌طور که در میدان‌های نظامی تمرین و آمادگی اهمیت دارد، برای ما هم برنامه «اشاره» در جنگ 12روزه یک تمرین اولیه بود و نخستین مواجهه جدی ما با یک جنگ واقعی در ایران همان زمان اتفاق افتاد. ما در جنگ رمضان تلاش کردیم آن تجربه را کامل‌تر کنیم. برنامه روی آنتن شبکه بود و هرچند هر شب روی آنتن نمی‌رفت، اما آمادگی گروه حفظ شده بود تا هر لحظه بتواند پاسخ درست و مناسب ارائه دهد. ایده‌ها و راهبردها را هم در جنگ 12‌روزه آزموده بودیم. برنامه نزدیک به دو سال سابقه دارد و بعد از شهادت سیدحسن نصرالله آن را به‌عنوان یک برنامه تربیتی به شبکه آوردیم. از همان ابتدا هم در طراحی مهمان‌ها و ساختار برنامه، نگاه ما این بود که گروه همیشه در حالت آماده‌باش باشد.وی ادامه داد: برنامه «اشاره» سه بخش اصلی دارد. بخش نخست مرور اخبار است و تلاش می‌کند روایت درست را بسازد تا بچه‌ها خبر و تحلیلش را بشنوند و بعد خودشان تصمیم بگیرند با آن خبر چه کنند. در این بخش، اتفاقات روز مرور می‌شود و روایت‌های مختلف، ازجمله روایت‌های اینترنشنال، بی‌بی‌سی و حتی روزنامه‌های خارجی، بررسی می‌شوند تا بچه‌ها خودشان امکان تحلیل و بررسی درست را پیدا کنند.این کارگردان تلویزیون عنوان کرد: بخش دوم برنامه با حضور مهمان برگزار می‌شود و مبتنی بر سؤال‌ها و درگیری‌های ذهنی نوجوان‌هاست. ما یک سامانه پیامکی برخط داریم و پیام‌های بچه‌ها همان لحظه روی آنتن نمایش داده می‌شود. این ویژگی برای نوجوان‌ها بسیار جذاب است، چون به خواندن کامنت و مشارکت در لایوها و استریم‌ها عادت دارند.سمندری اظهار کرد: همین موضوع باعث شد برنامه برای نوجوانان جذاب‌تر شود و هم ما دسترسی مستقیم‌تری به سؤال‌های واقعی آن‌ها پیدا کنیم. خیلی وقت‌ها از اینکه بچه‌ها اصلاً به چیز دیگری فکر می‌کنند و مسائل متفاوتی دارند، شگفت‌زده می‌شویم. سؤال‌هایی که ما تصور می‌کنیم برایشان حل شده، اصلاً دغدغه‌شان نیست و آن‌ها پرسش‌های دیگری دارند.وی اظهار کرد: بخش سوم هم به جنگ رسانه‌ای اختصاص دارد. در این بخش، اتفاقات درخشانی را که بچه‌های ایران در این جنگ رقم زده‌اند و ویدئوها و موشک‌نگاره‌ها تا بحث‌های توییتری سفارتخانه‌ها و مواضع مقامات را بررسی می‌کنیم. هدف این است که به بچه‌ها نشان بدهیم رسانه واقعاً میدان جنگ است و روایت‌ها آنجا تغییر می‌کنند و نگاه مردم به پیروز و بازنده جنگ عوض می‌شود. همچنین آفند و پدافندمان را توضیح می‌دهیم و تصویر واقعی‌تری را که خارجی‌ها از ایران امروز دارند به مخاطبان ارائه می‌کنیم.