به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، همه چیز از رادیو شروع شد؛ از همان روزهایی که اکبر منانی جوان، آرزوی هنرپیشه شدن در سر داشت. او تعریف می‌کند: من اول کار که آمدم، دوست داشتم هنرپیشه شوم که نشد. اما تقدیر او را به مسیری دیگر کشاند؛ مسیری که شاید در ابتدا ناخواسته بود، اما به یکی از ستون‌های دوبله و گویندگی ایران تبدیل شد. منانی کار حرفه‌ای خود را با برنامه «راه شب» در رادیو آغاز کرد و در زمره کسانی قرار گرفت که در شکل‌گیری اولین‌ها نقش داشتند. او که بیشتر با صداپیشگی شخصیت‌های به‌یادماندنی مانند «زبل‌خان» و «گلام» در کارتون ماندگار «گالیور» شناخته می‌شود، به‌خوبی توانست از صدای منحصربه‌فرد خود برای خلق شخصیت‌های گوناگون بهره ببرد. ورود اتفاقی به دنیای دوبله و مدیریت دوبلاژ  با وجود اینکه رویای بازیگری در دلش بود، اما او به‌تدریج در دنیای صدا غرق و استعدادش در این زمینه شکوفا شد. منانی می‌گوید: هر کسی گویندگی یا دوبله بخواهد، انجام می‌دهم.   او به علاقه‌اش به بازیگری اشاره می‌کند، اما تاکید دارد : پیشنهادهایی برای بازیگری به او می‌شده، اما به دلایل شخصی نپذیرفته است. منانی در ادامه توضیحاتش از مسئولیت‌هایش در دوبله می‌گوید: از زمانی که کار دوبله را شروع کردم، مدیر دوبلاژ هم بودم و در استودیو کاسپین کار می‌کردم. این نشان می‌دهد که او تنها یک صداپیشه نبوده، بلکه در مدیریت هنری پروژه‌های دوبلاژ نیز دستی داشته است. او در نقش‌های کوتاه، در کارتون‌ها و انیمیشن‌ها حضور یافته و صدای بسیاری از بازیگران سرشناس جهان را در دوبله فارسی زنده کرده است. او مشخصاً به دوبله نقش‌های «دیوید ساچت» و «آلن آرکین» اشاره می‌کند که نشان‌دهنده گستره توانایی‌های او در ایفای نقش‌های متنوع است. تجربه اولین کلاس گویندگی  اشتیاق منانی به هنر گویندگی تنها به اجرا محدود نمی‌شد؛ او به انتقال دانش و تجربه خود نیز علاقه داشت. وی دراین‌باره می‌گوید: من اولین کلاس گویندگی در ایران را در زیباکنار برگزار کردم. این اقدام نشان‌دهنده پیشگامی او در آموزش رسمی فن بیان و گویندگی است و از کتاب‌های قدیمی خود که درزمینه فن بیان و گویندگی بود، برای آموزش هنرجویان استفاده می‌کرد. توصیه‌های او به شاگردانش بسیار راه‌گشا بوده است: همیشه به هنرآموزانم گفته‌ام، حتی زمانی هم که فیلم می‌بینید، نرمش و تمرین داشته باشید. این نکته حاکی از درک عمیق او از اهمیت تمرین مستمر در حرفه گویندگی است. فعالیت‌های آموزشی او محدود به یک منطقه نبود و به گفته خودش در یزد، شیراز، مشهد و بیشتر در دانشگاه‌ها  برای گویندگی کلاس برگزار می‌کردم. این گستردگی فعالیت‌های آموزشی، نقش او را در پرورش استعدادهای جدید برجسته‌تر می‌کند. با گذشت سال‌ها و فرازونشیب‌های فراوان، اکبر منانی همچنان به فعالیت‌های هنری خود ادامه می‌دهد، هرچند با کیفیتی متفاوت. او می‌گوید: در حال حاضر هم بیشتر مستند و بعضی از فیلم‌هایی که خاص هستند را پیگیری می‌کنم و کارهای کوتاه انجام می‌دهم. این نشان می‌دهد که او هنوز هم به دنبال پروژه‌هایی است که از جنبه هنری برایش جذابیت داشته باشند. منانی، به دلیل مشغله کمتر، بیشتر وقت خود را در خانه به استراحت، حل جدول، تماشای فیلم و برنامه‌های تلویزیونی می‌گذراند. این تصویری صمیمی از یک هنرمند پیش‌کسوت است که پس از سال‌ها فعالیت پرمشغله، اکنون به دنبال آرامش و لذت بردن از لحظات زندگی است. خاطره تلخ از دست‌رفتن اولین حقوق رادیو  در میان تمام خاطرات حرفه‌ای، یک تجربه تلخ همچنان در ذهن منانی باقی مانده است. او تعریف می‌کند که یک خاطره تلخ که از دوران کاری او باقی مانده، مربوط به اولین حقوقی است که پس از سه ماه کار در رادیو دریافت کرد. این مبلغ که ۳۷۰۰ تومان بود، پس از دریافت به سرقت رفت و این اتفاق همیشه در یاد او مانده است.