به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، حسن محمدیان با بیان اینکه این موضوع باید کاملاً مستند باشد. یعنی مطالبی که در برنامه مرتبط با ظهور و مهدویت مطرح می‌شود، در هر قالبی که باشد، باید ازنظر استنادات روایی و دینی کامل باشد. محمدیان یادآوری کرد: طرح سخنان شبهه‌ناک، احتمالی و غیرمستند، ذهن مخاطب را مشوش می‌کند. هرچه موضوع ظهور دقیق‌تر، مستندتر، همراه با دلیل، عقل و منطق و با حضور کارشناس خوب در رسانه ملی پیش برود، قطعاً اثرگذاری آن بیشتر خواهد بود. این تهیه‌کننده در ارتباط با عبور از کلیشه‌سازی و ترویج سبک زندگی منتظرانه در صداوسیما نیز اظهار کرد: هنگامی‌که موضوع امامت را در رسانه ملی مطرح می‌کنیم، در حقیقت در دل همین موضوع برای مخاطبان یک سبک زندگی تعریف می‌شود. سعادتمندی افراد در همراهی با امام(عج) و در عمل به فرامین، دستورالعمل‌ها و نسخه‌ای است که مهدی موعود، به‌عنوان انسان کامل، برای افراد و جامعه ارائه کرده است. آن نسخه، نسخه سعادتمندی است. اگر بتوانیم این مسئله را درست در تولیدات صداوسیما جا بیندازیم، سبک زندگی مهدوی به‌واسطه تولیدات رسانه‌ای ترویج می‌شود. وی درخصوص ارائه محتوای مستند و درعین‌حال جذاب از منظر رسانه‌ای در ارتباط با امام زمان(عج) و ظهور گفت: الزامی وجود ندارد که همه استنادات را روی آنتن مطرح کنیم. مهم این است مطلبی که مطرح می‌شود، مستند باشد. مستندات باید در کانال، سایت‌ها و سکوهایی که برنامه در اختیار دارد و به‌عنوان متمم برنامه عمل می‌کند، منتشر شود. پس از برنامه، متن آن پیاده شود و همه استنادات در آنجا قرار گیرد. محمدیان تأکید کرد: اینکه در متن برنامه گفته شود راوی روایت مرتبط با موعود چه کسی بوده یا این مطلب در کدام کتاب آمده، همیشه لازم نیست و ممکن است برای مخاطب خسته‌کننده باشد. اما آنچه مطرح می‌شود باید کاملاً مستند، مطمئن و دقیق باشد. اگر حتی اندکی شبهه در آن وجود داشته باشد، نتیجه خراب می‌شود و نقض غرض خواهد بود. این مستندات را باید در فضاهای مکمل برنامه مطرح و بارگذاری کرد تا مردم بتوانند از آن استفاده کنند. این برنامه‌ساز ضمن اشاره به اینکه باید از قالب‌های متنوع‌تری درخصوص مهدویت برای تولید محتوا استفاده کرد، گفت: بر اساس خروجی‌ای که روی آنتن دیده‌ام، فکر می‌کنم سریال «رویای نیمه‌شب» نخستین مجموعه تلویزیونی جدی باشد که درباره مهدویت ساخته شده است. ما به‌طور کلی اثر نمایشی درباره مهدویت در تلویزیون نداریم یا بسیار به‌ندرت داریم. از طرف دیگر برنامه‌های گفت‌وگومحور درخصوص امام زمان(عج) بسیار تولید شده و به نظرم این قالب تا حدی اشباع است. البته اگر در همین قالب گفت‌وگومحور، پرسمان متفاوتی داشته باشیم، بسیار اثرگذار خواهد بود. محمدیان ادامه داد: در حوزه برنامه‌های کودک و نوجوان نیز هراندازه برای ترویج مهدویت سرمایه‌گذاری کنیم، کم است. اصل ماجرا آنجاست. اگر در آن حوزه محتوای استاندارد پویانمایی و برنامه کودک هدفمند ساخته شود، وقتی کودک رشد می‌کند، درگیر بسیاری از مسائل و شبهات نخواهد شد و می‌توان خیلی راحت‌تر با او پیش رفت. به نظر من حتی اگر ۱۰۰ کار هم در آن حوزه ساخته شود، بازهم کم است. این تهیه‌کننده در پاسخ به پرسشی در مورد راهکار برون‌رفت از شعارزدگی درزمینه مهدویت نیز بیان کرد: راهکار سپردن کار به هنرمندان متعهد است. یعنی باید با هنرمندان دغدغه‌مند جلسه بگذاریم، از آنان درخواست کنیم، به آنان امکانات بدهیم و دستشان را باز بگذاریم و اجازه بدهیم در مورد مهدویت تولید کنند. محمدیان در مورد علت کمبود تولیدات نمایشی درزمینه مهدویت و ارتباط آن با حساس بودن موضوع نیز گفت: طبیعتاً یک بخش از چالش‌ها به حساسیت بحث مهدویت مربوط است. اما باید پرسید اساساً تولیدات نمایشی فاخر ما در سال‌های اخیر چند مورد بوده است؟ از «مختارنامه» تاکنون، چند اثر نمایشی فاخر در تلویزیون دیده‌ایم؟ ساخت چنین آثاری هزینه بسیار بالایی دارد و اکنون نیز با توجه به وضعیت اقتصادی و جنگ، تولیدات این‌چنینی دشوار است. وی متذکر شد: پس به این دلیل که حوزه مهدویت حساسیت خاص خود را دارد، همین مسئله دشواری کار را در شرایط خاص مضاعف می‌کند. بنابراین احتمالاً همین دو عامل باعث شده است که، به‌ویژه در موضوع مهدویت، تولیدات نمایشی کم و انگشت‌شماری در رسانه ملی داشته باشیم.