پشت هر صدای شفاف و هر برنامه شنیدنی رادیو، تیمی از متخصصان فنی حضور دارند که شاید نامشان کمتر شنیده شود اما نقششان حیاتی است. حمید ابوالفضلی، یکی از این چهرههای آرام و پرتلاش است که از سال ۱۳۸۴ در دل استودیوهای رادیو نفس میکشد.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، او حالا مسئول فنی استودیوهای معاونت صداست و از دشواریهای حفظ و نگهداری تجهیزات قدیمی تا تعمیرات آنها که دیگر در بازار پیدا نمیشود، با عشق و صبوری سخن میگوید.
از چه زمانی وارد سازمان شدید و چطور مسیر کاریتان تا مسئولیت فعلی پیش رفت؟
من سال ۸۴ وارد سازمان و مستقیم به معاونت صدا آمدم. از ابتدا در واحد فنی فعالیت داشتم، بعد وارد بخش ادیت و مونتاژ شدم و در ادامه به واحد استودیوها منتقل شدم. با توجه به نوع فعالیتم، درگیر حوزه فنی هستم و در حال حاضر مسئول فنی استودیوهای صداوسیما هستم.
مسئول فنی استودیو دقیقاً چه وظایفی دارد؟
هر موضوع فنی که مربوط به استودیوهای ساختمان شهدای رادیو، سالن جلسات، آمفیتئاتر معاونت صدا و درخواستهای فنی گروههای تولید باشد، به واحد ما مربوط میشود. در حال حاضر ۲۹ استودیو داریم که بعضی از آنها تولیدی و برخی هم پخش هستند. بهطور مثال رژی پخش شبکه گفتوگو همینجاست یا استودیو ۱۷ که رادیو اینترنتی و تصویری است، به ما مربوط میشود. همچنین تعدادی باکس ادیت هم داریم. در مجموع مسئولیت فنی همه این فضاها و رفع اشکالات احتمالی در زمان ضبط یا پخش، بر عهده همکاران ماست.
با توجه به قدمت استودیوها، چه چالشهایی در حوزه فنی دارید؟
مهمترین چالش ما تجهیزات قدیمی و مستهلک است. بسیاری از قطعاتشان در بازار وجود ندارد. بخشی به دلیل تحریمها وارد نمیشود و بخشی هم به این خاطر که کارخانه تولید آن را متوقف کرده است. ما هنوز از بعضی از این دستگاهها در استودیوها استفاده میکنیم. در واقع، تجهیزات و نیازهای فنی، اصلیترین حوزه درگیری ما هستند. البته کمبود نیرو هم هست، اما مسئلهای که بیشتر ما را درگیر میکند همین حوزه تجهیزات است.
وقتی قطعهای پیدا نمیشود و امکان تعمیرش وجود ندارد، چه میکنید؟
تا جایی که بشود، راهکار پیدا میکنیم. بهور مثال در مورد میکسرهای استودیو، قطعهای مربوط به ساعت دستگاه خراب شده بود. ما آن را بازیابی کردیم و دوباره به چرخه برگرداندیم. یا فیدرهایی که در بازار نبود را با فیدرهای مشابه جایگزین کردیم. اما اگر دیگر واقعاً قابل تعمیر نباشد، نمیگذاریم کار زمین بماند؛ با روشهای جایگزین یا دستگاه دیگر، نیاز فنی را برطرف میکنیم تا کار پخش یا ضبط متوقف نشود.
در طول این سالها، رابطه شما با همکاران و عوامل تولید چطور بوده است؟
از آنجا که کار ما فنی است، بیشتر با نیروهای فنی در ارتباطیم و حضور دائم در رژی و استودیوها نداریم. فقط در مواقع خاص مثل نصب، راهاندازی یا رفع اشکال در صحنه حاضر میشویم. با این حال، رابطهمان با عوامل تولید دوستانه است و بعد از این همه سال، دیگر از مرحله همکاری عبور کردهایم و با بسیاری از همکاران رفاقت داریم، رادیو رسانه گرم است و اتمسفر کاری هم بسیار دوستانه میباشد.
با توجه به اینکه همیشه در فضای صدا هستید، ارتباط شخصیتان با رادیو چطور است؟
واقعاً میشود گفت با صدا زندگی میکنم. خودم رادیو را بیشتر از تلویزیون دنبال میکنم، مخصوصاً وقتی در ماشین هستم. همسرم هم کارمند سازمان است و او هم با فضای رادیو درگیر است. در واقع رادیو برای ما فقط محل کار نیست، بخشی از زندگی روزمره ماست.
در مجموع بزرگترین لذت و بزرگترین سختی کارتان چیست؟
بزرگترین لذت این است که میبینی با تلاش تیم فنی، یک برنامه بدون نقص پخش میشود و صدایی شفاف به گوش مردم میرسد. بزرگترین سختی هم وقتی است که تجهیزات حیاتی خراب میشود و قطعهاش در هیچ جا پیدا نمیشود، اما باز هم نمیگذاریم کار بایستد. اینجا همهچیز با عشق به صدا پیش میرود.