سریال «الگوریتم» تازهترین تجربه تلویزیون در ژانر امنیتی و پلیسی است؛ اثری که با محوریت پروندههای اقتصادی و امنیتی و نگاهی به سازوکارهای تأمین مالی تروریسم، تلاش دارد تصویری تازه از مأموریتهای اطلاعاتی را به نمایش بگذارد. این مجموعه به کارگردانی بیژن میرباقری و نویسندگی آرش قادری ساخته شده و ابوالفضل صفری تهیهکنندگی آن را بر عهده دارد. قادری که پیشتر با سریالهایی چون «گاندو» شناخته شده است، این بار در «الگوریتم» رویکردی متفاوت را دنبال میکند و بهجای تمرکز صرف بر عملیات میدانی، روایت را به لایههای پنهان اقتصادی و دیجیتال امنیت پیوند میزند.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، داستان سریال بر چندین پرونده همزمان بنا شده است؛ پروندههایی که گفته میشود شمار آنها به بیش از 50 مورد میرسد و هر یک بهنوعی با موضوع تأمین مالی گروههای تروریستی در ارتباط است. در این میان، همکاری نهادهای امنیتی با پلیس و دستگاه قضایی بهعنوان محور تعاملات داستانی پیش میرود و قصه در بستری از معما، پیگیری و تعلیق حرکت میکند. چنین ساختاری یادآور الگوی چندلایهای آثار جاسوسی است که در آن، هر کشف تازه دریچهای به شبکهای پیچیدهتر میگشاید.
ترکیب بازیگران «الگوریتم» نیز نشان از تلاشی دارد برای ایجاد تعادل میان چهرههای شناختهشده و نسل تازه تلویزیون.
نکته قابلتوجه در تحلیل «الگوریتم» تمرکز آن بر اقتصاد امنیت است؛ مفهومیکه در تلویزیون ایران کمتر موردتوجه قرار گرفته است. این سریال، بهجای بازنمایی صرف نبرد فیزیکی مأموران، ساختار پنهان نقلوانتقالات مالی و اطلاعاتی را برجسته میکند و از نگاه فنی، نوعی شبیهسازی از مبارزه با جرائم سایبری و پولشویی ارائه میدهد. چنین زاویهای میتواند برای مخاطب عام تازگی داشته باشد، بهویژه اگر روایت بتواند میان اصطلاحات تخصصی و زبان درام توازن برقرار کند.
بااینحال، چالشهای سنتی ژانر امنیتی نیز پیش روی «الگوریتم» قرار دارد؛ ازجمله خطر تبدیلشدن به اثری شعاری یا یکسویه در ترسیم نقش نهادهای رسمی. تجربه سریالهای مشابه نشان داده که هرچند حمایت سازمانی میتواند پشتوانه مالی و فنی قدرتمندی ایجاد کند؛ اما ممکن است دست نویسنده را در پرداخت آزادانه تضادها و تناقضهای شخصیتی ببندد. در این میان، توان آرش قادری در خلق ریتم روایی و ایجاد موقعیتهای تعلیق آور میتواند تعیینکننده باشد.
«الگوریتم» ازنظر ساختار داستانی نیز پروژهای بلندپروازانه است. حضور دهها پرونده فرعی، در کنار روایت اصلی، میتواند به جذابیت و تنوع ماجراها کمک کند؛ اما تنها درصورتیکه پیوند روایی میان آنها حفظ شود و مخاطب در میان جزئیات گم نشود. درواقع، موفقیت سریال به میزان توان کارگردان در ایجاد توازن میان واقعگرایی امنیتی و جذابیت دراماتیک بستگی دارد؛ توازنی که اگر بهدرستی برقرار شود میتواند «الگوریتم» را به یکی از مهمترین آثار سالهای اخیر در تلویزیون تبدیل کند.
«الگوریتم» تلاشی است برای بازتعریف روایت امنیت در قاب رسانه؛ تلاشی که اگر از شعار فاصله بگیرد و بر واقعیتهای انسانی و پیچیدگیهای تصمیمگیری در جهان اطلاعات تمرکز کند، میتواند تجربهای ماندگار برای مخاطب ایرانی رقم بزند.