شنبه نهم اسفند ۱۴۰۴، ساختمان رادیو و یک روز کاری مثل همیشه. ناگهان صدای انفجار، آژیر قرمز و خبر تجاوزی دیگر به خاک وطن. دژخیمان این بار هم در میانه مذاکرات، عهد و مروت نداشتهشان را به بمب و موشک بستند و وقیحانه تجاوز کردند. به این خاک، به این کهن سرزمین، به مردمش و البته به بیت رهبری.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، تینا میرکریمی، گزارشگر شبکه رادیویی ایران گفت: نیروهای مسلح به دفاع برخواستند و ما دلگرم به آنها. شبانگاه خبرهایی پیچید که باورش سخت بود. سریع به همکاران و مدیرانمان زنگ میزدیم و صحت خبر را جویا میشدیم. هیچکس نمیخواست باور کند و میگفتیم: نه دروغ است! ولی ساعاتی بعد خبر قطعی آمد و گویی زمان به یکباره ایستاد و ما را در بهتی عجیب غرق کرد. خبر شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی در باورمان نبود.
گزارشگر شبکه رادیویی ایران افزود: پس از این بهت، ناگهان شور و عشقی عظیم و خشمی فروخفته شورید، فوران زد و در خیابانها جاری شد. مردم قطره قطره جمع شده و دریا شدند و اینجا بود که من و همکارانم همجوار این دریا شدیم. برای ثبت و اعلام این حجم دلدادگی و سوگواریهایی که حالا دیگر حماسی شدهاند.
تینا میرکریمی گفت: پس از آن، این دریا بود که ما را با خود میبرد. ما راویان رادیو که همیشه کنار مردم بودیم و نوای دلیریها و رشادتهایشان را بلندتر کردیم. همکاران پیشکسوتمان در جنگ ۸ ساله و حالا نسل ما در جنگ ۱۲ روزه و این جنگ تحمیل شده از طرف آمریکا و رژیم صهیونیستی، با همه آنچه در توان داریم انعکاس این قهرمانیها را به امواج رادیو ایران میسپاریم.
وی افزود: به حقیقت آنچه در گزارشهایم میتوانم توصیف کنم تنها در یک کلمه میگنجد: «شجاعت»
گزارشگر شبکه رادیویی ایران خاطر نشان کرد: من نمیتوانم چیزی جز شجاعتی عظیم روایت کنم و این تنها یک معنا دارد. دل این ملت ریشه در باوری عمیق دارد. باوری نگسستنی به پروردگار، دین برگزیده و چهارده معصومش.
تینا میرکریمی در پایان گفتوگو تاکید کرد: من و همکارانم روایتگر باور، ایمان، شجاعت و مقاومت این ملت هستیم و چه گفتنیها و روایتها پس از جنگ خواهیم داشت. جنگی که یقین دارم با این وحدت، غیرت، معرفت، همبستگی، یکپارچگی و شجاعتها به پیروزی ختم میشود و این پیروزی لایق ملتی است که یک وجب از خاک وطنش را به اجنبی نخواهد داد.