هدی فلاح، تهیهکننده رادیو تهران با اشاره به نقش بیبدیل رادیو در شرایط بحران گفت: در شرایط سخت، اولین چیزی که از کار میافتد تصویر است و آخرین چیزی که زنده میماند صدا است.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی به نقل از خبرگزاری فارس، هدی فلاح، تهیهکننده رادیو تهران، با اشاره به این ویژگی منحصربهفرد رسانه ی اصیل و ارزشمند، بیان کرد: در شرایط بحران، اولین چیزی که از کار میافتد، تصویر و آخرین چیزی که زنده میماند، صدا است. رادیو به عنوان رسانهای کمهزینه و کمتوقع، برخلاف شبکههای اجتماعی یا تلویزیون، برای روشن ماندن فقط به یک جریان ساده برق یا باتری نیاز دارد. اما فراتر از فناوری، قدرت واقعی رادیو در «همراهی» آن است؛ چیزی که این رسانه قدیمی را به ضروریترین ابزار روزهای سخت بدل میکند.
فلاح با تأکید بر نقش رادیو در روزهای سخت گفت: به همین دلیل، نقش رادیو در روزهای سخت اهمیت ویژهای پیدا میکند. رادیو تنها یک ابزار اطلاعرسانی نیست؛ رسانهای است که میتواند حس همراهی و آرامش را منتقل کند. وقتی نگرانی و ابهام افزایش مییابد، شنیدن صدایی آشنا و قابل اعتماد از طریق رادیو میتواند به مردم اطمینان بدهد که جریان ارتباط و اطلاعرسانی همچنان برقرار است.
وی افزود: یکی از ویژگیهای منحصربهفرد رادیو، اتکای آن به صدا و تخیل است. برخلاف رسانههای تصویری که تصویر را آماده در اختیار مخاطب میگذارند، رادیو از نیروی تخیل شنونده بهره میگیرد. هر فرد هنگام شنیدن صداها و روایتها، تصویر خاص خود را در ذهن میسازد. همین ویژگی باعث میشود رابطهای شخصیتر و عمیقتر میان مخاطب و پیام شکل بگیرد. در شرایط دشوار، همین امکان پناه بردن به روایت و خیال میتواند به افزایش تابآوری روانی کمک کند.
این تهیهکننده رادیو تهران با اشاره به اهمیت محتوای پخششده در شرایط بحرانی تصریح کرد: در چنین موقعیتهایی، آنچه از آنتن رادیو پخش میشود اهمیت بیشتری پیدا میکند. مردم فقط به دنبال خبر نیستند؛ آنها به صداهایی نیاز دارند که در کنار اطلاعرسانی، حس آرامش، امید و همدلی را نیز منتقل کند. گاهی یک جمله امیدبخش، یک روایت انسانی یا حتی یک قطعه موسیقی مناسب میتواند تأثیری بگذارد که از بسیاری تحلیلهای طولانی ماندگارتر باشد.
فلاح ادامه داد: واقعیت این است که در روزهای دشوار، مردم با وجود تفاوت در دیدگاهها و سلیقهها، در یک تجربه مشترک زندگی میکنند. نگرانیها و امیدهایشان به هم گره خورده است و سرنوشت روزمره آنها بر یکدیگر اثر میگذارد. در چنین شرایطی، رسانهای مانند رادیو میتواند پلی میان مردم باشد؛ پلی که یادآوری میکند جامعه مجموعهای از زندگیهای بههمپیوسته است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: به همین دلیل میتوان گفت رادیو فراتر از یک ابزار ارتباطی است. در بسیاری از لحظات تاریخی، رادیو نقش همراهی برای مردم داشته است؛ همراهی که هم اطلاع میدهد، هم روایت میکند و هم اجازه نمیدهد احساس تنهایی بر فضای جامعه غلبه کند. شاید به همین دلیل است که با وجود همه پیشرفتهای فناوری، هنوز هم آن جعبه کوچک صدا میتواند در سختترین شرایط روشن بماند و با مردم سخن بگوید.