به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سارا منافی (خبرنگار) در یادداشتی درباره سریال جانان که از شبکه دو سیما پخش میشود، چنین نوشت:
سریال «جانان» ازجمله آثار تازهوارد تلویزیون در سال ۱۴۰۴ است که توانسته بدون بهرهگیری از چهرههای سرشناس یا جلوههای بصری پرزرقوبرق، مخاطب خود را با قصههایی ملموس، انسانی و کمتر روایتشده همراه کند. این سریال که به تهیهکنندگی و کارگردانی علیرضا باغشنی ساخته شده، روایتی است برگرفته از داستانهای واقعی خانوادههایی که در آستانه تصمیمی حساس و پرچالش قرار گرفتهاند: سقط جنین.
این سریال روایتی متفاوت از خانوادههایی است که به دلایل مختلف تصمیم به سقط فرزندان خود گرفتهاند، اما در لحظه آخر از این اقدام منصرف میشوند و مسیری تازه در زندگی خود مییابند.
در سالهای اخیر، رسانه ملی کمتر به موضوعاتی از این جنس پرداخته است؛ موضوعاتی که در مرز عرف، دین، قانون و زندگی روزمره قرار میگیرند و حساسیتهای متعددی را در پی دارند. «جانان» اما با رویکردی توأم با احتیاط و جسارت تلاش کرده تصویری چندلایه و انسانی از این تجربه پیچیده ارائه دهد. همین رویکرد باعث شده تماشای آن نه صرفاً بهعنوان یک سرگرمی، بلکه بهمثابه مواجههای منطقی و احساسی با یک مسئله اجتماعی باشد.
یکی از نکات مثبت و متمایز این سریال، بهرهگیری از بازیگران و عوامل بومی استان خراسان است. این انتخاب هوشمندانه، نهتنها به باورپذیری داستان کمک کرده، بلکه فضایی صمیمی، زنده و کمتر تکراری به سریال بخشیده است. لهجهها، معماری خانهها، بافت محلی کوچهها و حتی نوع رفتار شخصیتها، همگی یادآور نوعی از روایت بومی و نزدیک به زیست واقعی مردم است که متأسفانه در بسیاری از تولیدات سالهای اخیر تلویزیون مغفول مانده است.
با این حال، «جانان» ضعفهایی نیز دارد. در برخی مقاطع از ریتم میافتد، دیالوگها گاهی سادهانگارانهاند و بعضی از موقعیتها میتوانستند با عمق بیشتری پردازش شوند. اما در مجموع، آنچه این سریال را جالبتوجه میکند، تلاش صداوسیما برای بازگشت به قصهگویی است؛ قصههایی واقعی، صادقانه و در عین حال مهم که بسیار به دل مخاطب مینشیند.
«جانان» نهتنها یادآور ظرفیتهای مغفولمانده صداوسیما در روایت مسائل اجتماعی است، بلکه نشان میدهد اگر نگاه انسانی، زبان صادقانه و دغدغه واقعی پشت یک اثر باشد، حتی با امکانات محدود و بازیگران ناآشنا هم میتوان اثری ساخت که در ذهن مخاطب بماند.