به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، مقداد مؤمن‌نژاد با تأکید بر اینکه تولید برنامه طنز دشواری‌های خاص خودش را دارد، افزود: اصولاً خنداندن مخاطب آسان نیست و با نحوه جذب مخاطب در سریال و درام و تولیدات گفت‌وگومحور تلویزیون فرق می‌کند. ضمن اینکه در فرهنگ ما خانواده اهمیت زیادی دارد و باید در شوخی‌‌ها ملاحظاتی را در نظر داشت و همه این عوامل، تولید برنامه‌ سرگرم‌کننده را دشوار می‌کند.وی درباره تضمین توفیق برنامه‌های سرگرم‌کننده با حضور چهره‌های مشهور نیز توضیح داد: من فکر نمی‌کنم صرفاً باید افراد مشهور را روی آنتن بیاوریم تا برنامه موفق شود. یک برنامه می‌تواند در عین سرگرم‌کنندگی، آموزنده و شاید طنز هم باشد؛ بنابراین نمی‌توان براساس یک شاخص درباره موفقیت برنامه‌ها اظهار نظر کرد. مخاطب سرگرم‌کنندگی و آزادی محتواسازی در فضای مجازی را با رسانه ملی مقایسه می‌کند و طبیعتاً در صداوسیما رویکردها متفاوت است و شاید به همین دلیل برخی آثار به چشم مخاطب نمی‌آید.این تهیه‌کننده اضافه کرد: برنامه‌سازان باید جسارت به خرج دهند و باور کنند که قرار نیست مخاطب فقط با چهره‌های طناز چند دهه قبل بخندند. ما باید استعدادهای جدید را به عرصه سرگرمی معرفی کنیم. برخی از ایده‌ها و شوخی‌ها برای نوجوانان و نسل جدید جذاب نیست، درحالی‌که شاید مخاطبان دهه‌های قبل همچنان با این آثار سرگرم شوند. ما جُنگ‌هایی در دهه 70 داشتیم که آن زمان شاهکار بودند، اما فکر می‌کنید اگر همین تولیدات را اکنون روانه آنتن کنیم برای مخاطب جذابیت دارد؟ حتماً این‌طور نیست.مؤمن‌نژاد ضمن اشاره به اینکه سرگرم‌کننده بودن برنامه به ابتکار، مخاطب‌شناسی، زمان‌شناسی و خلاقیت وابستگی جدی دارد، بیان کرد: تلویزیون از گذشته منبع معرفی استعدادهای جوان بوده و همواره توانسته نسلی تازه در عرصه تولید محتوای سرگرم‌کننده را معرفی کند. همین حالا نیز این کار را انجام می‌دهد و می‌بینیم که جوانانی مستعد از دل برنامه‌های سرگرم‌کننده تلویزیون به شهرت رسیده‌اند و در فضای مجازی تولید محتوا می‌کنند و بازدیدهای بسیاری هم دارند.وی با تأکید بر اینکه در حوزه برنامه‌های سرگرم‌کننده و مفرّح تنها راه پیشرفت توجه به اقوام و فرهنگ‌های گوناگون کشور است، گفت: برنامه‌ای که مرکزگرا ساخته شود و مخاطبانش را محدود به شهر تهران فرض کند، نمی‌تواند به موفقیت برسد. ما در فضای مجازی بلاگرهایی داریم که دنبال‌کننده و بازدیدهای میلیونی دارند. اتفاقاً این افراد ساکن تهران هم نیستند و با گویش و زبان خودشان محتوا می‌سازند و متناسب با فرهنگ و سبک زندگی بومی، مردم را سرگرم می‌کنند؛ بنابراین مخاطب ایرانی دوست دارد تولیداتی را روی آنتن رسانه ملی تماشا کند که سرگرم‌کننده و مبتنی‌بر قومیت‌های بومی‌کشور باشد.تهیه‌کننده برنامه «شوتبال» اضافه کرد: ما امروز بیش از گذشته به کار گروهی نیاز داریم. اگر نویسنده خلاقی باشد که بتواند گروهی از جوانان دارای فرهنگ و زبان و گویش‌های مختلف را دور هم جمع کند تا روایتی سرگرم‌کننده و طنزآمیز را در قالب یک برنامه تلویزیونی ارائه کنند، حتماً مورد اقبال مخاطب قرار می‌گیرند.وی متذکر شد: ما هنوز نتوانسته‌ایم از بین جوانان سایر شهرها و روستاهای کشور آن‌طور که باید چهره‌سازی کنیم. درحالی‌که سراسر کشور پر از استعدادهای کشف نشده است که می‌توانند در تلویزیون محتوای جذاب تولید کنند. در چنین حالتی مخاطبان از هر گوشه کشور با تلویزیون ارتباط برقرار می‌کنند و با مشاهده هم‌زبانان خودشان در یک برنامه سرگرم‌کننده لذت می‌برند.مؤمن‌نژاد ادامه داد: من معتقدم باید تکلیف هر شبکه مشخص باشد و مخاطب بداند که برای تماشای یک برنامه سرگرم‌کننده کدام شبکه را می‌تواند دنبال کند. این مسئله قبلاً به‌شکل روشن‌تری در شبکه‌های تلویزیون تعریف شده بود. البته حس می‌کنم اکنون مرزها کم‌رنگ‌ شده شبکه‌ای قرار است مخصوص برنامه‌های سرگرم‌کننده و طنز باشد و در سایر قالب‌ها هم تولید محتوا کند، باید بتواند درست روی چگونگی دستیابی به محتوای سرگرمی‌ساز متمرکز شود.