به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، ماهان احمدی افزود: مأموریت اصلی این تولید، آن است که از یکسو مساجدی را که در این حوادث دچار آسیب شدهاند بهصورت مستند معرفی کند و از سوی دیگر، همدلی و مشارکت مردم در فرایند بازسازی این مساجد را به تصویر بکشد.
وی تصریح کرد: مشارکت مردمی در این طرح در سه سطح تعریف شده است: سطح نخست، کمکهای نقدی برای عمران و بازسازی مساجد است؛ سطح دوم، ارائه خدمات فنی و تخصصی است و افرادی که دارای مهارتهایی مانند برقکاری، جوشکاری یا سایر خدمات فنی هستند، میتوانند بهصورت مستقیم در بازسازی مساجد مشارکت کنند؛ سطح سوم نیز کمکهای کالایی و فرهنگی است، ازجمله تأمین قرآن، ادعیه و مصحف شریف که بهصورت عددی و هدفمند انجام میگیرد. پس از اعلام آمادگی مردم ازطریق سامانه پیامکی، دبیرخانه طرح با آنان تماس میگیرد و متناسب با نوع همکاری، مسیر مشارکت مشخص میشود.
در ادامه، این تهیهکننده درخصوص اهمیت پرداخت رسانهای به مسجد توضیح داد: این اهمیت از آنجا ناشی میشود که مسجد، کانون اصلی محله است. هدف اصلی این است که همدلی مردمی را که همواره پای کار بودهاند در محکومیت حمله به مساجد نشان دهیم. بررسی مساجد آسیبدیده در حوادث اخیر بهروشنی نشان میدهد که هدف حملات، مساجدی بودهاند که صرفاً محل اقامه نماز یا نمازخانه نبودهاند، بلکه بهعنوان یک پایگاه اجتماعی در محله ایفای نقش میکردهاند. این مساجد دارای کارکردهای متنوعی ازجمله فعالیتهای خیریه، مدرسه، مهدکودک و خدمات اجتماعی بودهاند و به همین دلیل مورد هدف قرار گرفتهاند. در مقابل، مساجد غیرفعال یا تکبعدی کمتر موردتوجه بودهاند.
احمدی تأکید کرد: مساجد، نهادهایی چندوجهی هستند و پرداخت رسانهای به آنها همچنان کمتر از ظرفیت واقعیشان بوده است. هر میزان تولید رسانهای در این حوزه انجام گیرد، باز هم کافی نیست، زیرا مسجد از جایگاه تاریخی خود بهعنوان مرکز محله فاصله گرفته و رسانه ملی میتواند در بازگرداندن این جایگاه نقش مؤثری ایفا کند. باید یادآوری کرد که مسجد جایگاه رفیعی دارد و از گذشته هسته مرکزی محلات بوده است. شاهدان عینی در گزارشهایی که تهیه میکنیم روی این نکته تأکید دارند که مردم پای کار مساجد هستند. درواقع یکی از اهداف «گلدستههای ایران» مقابله با روایتهای رسانههای معاند است که تلاش میکنند مساجد را خالی از جمعیت و کارکرد معرفی کنند. این برنامه با روایت مستند، نشان میدهد که مساجد همیشه فعال بودهاند و اتفاقاً مساجدی که پویاتر بودهاند، بیشتر آسیب دیدهاند و مردم همچنان برای احیای آنها پای کار هستند.
وی اضافه کرد: هر شبکهای بنابر مأموریت خاصی که بر عهده دارد، میتواند ارتباط خودش را بهصورت هویتی با مسجد پیدا کند و این اقدام باید بهصورت جدی در رسانه ملی بهعنوان رسانهای با مرجعیت و مخاطب بالا دنبال شود، مثلاً شبکه نسیم باید بتواند ارتباط بین سرگرمی و مسجد را پیدا کند، شبکه یک بهعنوان شبکه خانواده، شبکه سه بهعنوان شبکه جوان و… هرکدام میتوانند ارتباطی اثرگذار و متناسب با مخاطب خودشان با مسجد داشته باشند و دین خود را به مسجد ادا کنند، چراکه مسجد از اصیلترین و رفیعترین نهادهای فرهنگی کشور است. ایران اسلامی ابعاد فرهنگی متعددی دارد و مسجد احتمالاً بلندترین بعد فرهنگ اسلامی ماست و نمیتوانیم در صداوسیما نسبت به آن بیتوجه یا کمتحرک باشیم. مسجد ما را به اصالت خودمان برمیگرداند و شاید با توجه به مسجد از چالشی تحتعنوان غربزدگی دور میشدیم. اکنون نیز اگر به هویت اصلی خودمان برگردیم، میتوانیم با هجمههای بیگانگان مقابله کنیم.
احمدی ضمن تأکید به اینکه باید غیرمسجدیها را نیز با این فضا و ظرفیتهایش آشنا کرد و صداوسیما نقش مهمی دراینبین بر عهده دارد، اظهار کرد: روایت ما در برنامه «گلدستههای ایران» روایتی استوار بر تصویر است. دوربین بدون شعار، واقعیت میدانی را ثبت میکند و شاهدان عینی، آنچه را رخ داده، بازگو میکنند. درواقع ما راوی اتفاقات تروریستی نیستیم، بلکه دوربین و تصویر روایتگر است. شاهد عینی در برنامه «گلدستههای ایران» نشان میدهد که آنچه رخ داد اتفاقی سازمان یافته بوده است. همین روایت تصویری میتواند مخاطبانی را که از مسجد فاصله گرفتهاند یا شبهه دارند، دوباره با این فضا آشتی دهد و مخاطبانی که خاطرات کودکی و نوجوانیشان با مسجد گره خورده، اکنون با دیدن آسیب دیدن مسجد محلهشان، برای کمک و بازگشت ترغیب میشوند.
احمدی درباره نقش سایر نهادهای مرتبط با مسجد برای معرفی ظرفیت مساجد در کنار صداوسیما گفت: در کنار رسانه ملی، سایر نهادها ازجمله سازمان تبلیغات اسلامی، ستاد اقامه نماز، ائمه جماعات و مجموعههای فرهنگی نیز نقش مکمل دارند. رویکرد «گلدستههای ایران» میدانداری رسانه نیست، بلکه ایفای نقش بازوی رسانهای نهادهایی است که در میدان حضور دارند. هدف آن است که اتفاقات واقعی و جاری در مساجد سراسر کشور دیده و نشان داده شوند که این حرکت، محدود و مقطعی نیست، بلکه جریانی زنده و فراگیر در سراسر ایران است.