به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی در همین زمینه گفت: در زبان روزمره و حتی در میان قشر تحصیلکرده، اصطلاحات و تلفظ‌های نادرست رواج دارد، مانند تلفظ «زِمستان» به جای «زَمِستان». همچنین به‌خاطر نامشخص بودن خاستگاه برخی ضرب‌المثل‌ها و نامناسب بودن برخی از آن‌ها نیز لازم است متخصصان زبان راهنمایی کنند تا واژگان مناسب را انتخاب کنیم و این اصول را بدون لطمه زدن به تعامل گفتاری، به‌ویژه برای نسل جوان منتقل کنیم.وی با تأکید بر نقش مهم مجری در سلامت زبان فارسی اظهار کرد: مجری، ویترین تلویزیون است و باید پیش از قرار گرفتن در مقابل دوربین، آموزش ببیند، نه اینکه آموزش‌هایش پس از اتمام کار رسمی‌باشد. من اگر به جای کسانی بودم که تعیین می‌کردم چه کسانی مقابل دوربین و میکروفن رادیو قرار گیرند، اجازه نمی‌دادم که بدون آموزش این وظیفه سنگین به‌سادگی به هر کسی محول شود.خامنه درباره شیوه پاسداشت زبان فارسی در برنامه‌های آینده صداوسیما اظهار کرد: این کار باید نامحسوس، اما مستمر باشد، زیرا نمی‌توان واژه‌هایی را که سال‌ها حامل معنا بوده‌اند به یکباره کنار گذاشت. از سوی دیگر متولیان حوزه زبان باید گنجینه واژگانی گسترده‌تری داشته باشند تا بتوانند واژه‌های مناسب را به‌تدریج جایگزین کنند.وی افزود: واژه اگر گوش‌نواز باشد، خودش جای خودش را پیدا می‌کند و جایگزینی مشکلی ندارد، اما مثلاً اگر فرهنگستان «کش‌لقمه» را به جای «پیتزا» گذاشته بود، اساساً قابل استفاده نبود؛ البته دوستان گفتند این کلمه نه کار فرهنگستان که کار خودم مردم بوده است. همچنین تغییر واژه‌هایی که پیشینه فرهنگی دارند، به‌سادگی امکان‌پذیر نیست و باید بر اصلاح و جایگزینی واژگان قابل تغییر تمرکز کرد.خامنه با اشاره به اثر برنامه‌های مرتبط با زبان گفت: حضور افرادی مانند امید جلوداریان که تذکرهای زبانی ارائه می‌دهد، باعث شده است دقت بیشتری در سخن گفتن داشته باشم و این توجه به بهبود کیفیت زبان کمک می‌کند. من معتقدم باید در بهره‌گیری از زبان توانمند بود و ساختارهای ترکیبی درست را به کار گرفت. همچنین جایگزین‌های صحیح باید با شیوه‌ای هنرمندانه و مؤثر معرفی شوند.خامنه یادآوری کرد: مخاطب، مجری را مرجع زبانی می‌داند و انتظار دارد او درست‌ترین واژگان را به کار ببرد. بنابراین مجری باید بر زبان و ظرایف آن مسلط باشد، زیرا مسئولیت آنچه در رسانه ارائه می‌شود را نمایندگی می‌کند.