به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، نرگس فتحی در این گفتوگو تأکید کرد که هدف اصلیاش از ساخت این مستند، ثبت نام و خاطره همکارانی بوده که اگرچه در پشت صحنه برنامهها و رویدادهای رادیویی حضور دارند، اما کمتر دیده و شنیده میشوند. به باور او، این افراد در روزهای جنگ، بیادعا و بدون چشمداشت، در کنار رسانه و مردم ایستادند و «جوهر اصلی خویش» را آشکار کردند.
به گفته فتحی، یکی از مهمترین چالشهای تولید «بچههای بیصدا»، حجم بالای گفتوگوهای ضبط شده بود؛ دهها ساعت مصاحبه که باید در قالب مستندی حدود نیمساعته روایت میشد.
او همچنین از دشواری یافتن زبان و ساختار مناسب برای انتقال احساسات خود به مخاطب سخن میگوید؛ فرایندی که در نهایت حدود ۴۰ روز از او زمان گرفت.
این مستندساز برای ساختار روایی اثر، از حوزه هنر و نقاشی الهام گرفته و تلاش کرده با بهرهگیری از ظرفیتهای صدا، فضایی فراتر از روایت مستقیم ایجاد کند. «بچههای بیصدا» در سه اپیزود و با محوریت ایران شکل گرفته و روایت اصلی آن را کارکنانی بر عهده دارند که خود در متن حوادث حضور داشتهاند.
فتحی دریافت جایزه «ایران غیور» را پژواکی از دلاوری همکارانش میداند؛ پژواکی که میتواند موجب دیدهشدن بیشتر عوامل فنی و تولیدی رادیو و افزایش انگیزه آنان شود.
او در پایان از مدیران و همکارانی که زمینه تولید این اثر را فراهم کردند، قدردانی کرده و خود را «یکی از همین اهالی بیصدا» معرفی میکند.