به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی در این خصوص گفت: انجام دادن این کار نیازمند علاقه است و اگر کسی علاقهای به آن نداشته باشد، نمیتواند مدت زیادی در این حوزه فعالیت کند، چراکه ارتباط و گفتوگو با مردم، صبر، آرامش و توان روحی میخواهد و همه چنین شرایطی را ندارند.وی تصریح کرد: در محیطی که ما کار میکنیم، اگر کسی واقعاً به کارش و به ارتباط با مردم علاقهمند باشد، میتواند هم برای خودش و هم برای مردم مؤثر باشد. دلیل حضور و ماندن ما در این کار، علاقه است. بیشتر همکاران ما نیز همینطور هستند و واقعاً با علاقه سر کار میآیند.افرازه با اشاره به کار در وضعیت جنگی نیز بیان کرد: در زمان جنگ هم همکاران ما پایکار بودند. با همان امکانات و شرایطی که داشتیم، هر وقت گفته میشد باید شیفت اضافه بمانیم، میماندیم. حتی گاهی ۲۴ ساعت سر کار بودیم.این کارشناس سامانه ۱۶۲ درباره فرایند کار در این واحد و بهروزرسانی آن تأکید کرد: وظیفه ما این است که به مشکلات مردم گوش بدهیم. حتی اگر مشکل آنها ارتباط مستقیمیبا صداوسیما نداشته باشد. ۱۶۲ همواره پاسخگوست و باحوصله به صحبتهای مردم گوش میدهد. مردم درباره مشکلات گوناگون جامعه تماس گرفتهاند که گاهی ارتباطی با سازمان ندارد، مانند قطع آب، مطالبات بازنشستهها و… . البته این راه هم بگویم که در برخی موارد، پیگیریها نتیجه میدهد و مردم دوباره تماس میگیرند و تشکر میکنند که صدایشان شنیده شده و موضوع به نتیجه رسیده است.وی ضمن اشاره به اینکه پیامهای مردمیبه هیئتدولت ارائه داده میشود، اظهار کرد: من از سال ۱۳۸۹ در ۱۶۲ فعالیت میکنم و هنوز حدود ۱۲ سال دیگر تا بازنشستگیام باقی مانده است. در بخشهای مختلف سازمان پیشنهاد کار داشتهام، اما به دلیل علاقهای که به این کار دارم، در این واحد ماندهام. البته کار آسانی نیست، چراکه من هر بار واقعاً با گریه مردم، گریه کردهام و با شادیشان، شاد شدهام.