فصل دوم برنامه «سینمابانو» به تهیهکنندگی و اجرای مونا اورعی، این روزها مهمان خانههای علاقهمندان به سینما از شبکه تهران است. این برنامه با رویکردی تازه، به سراغ چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر رفته و علاوه بر مرور حواشی، به موضوعات مهمی چون مفهوم میهن، هویت ملی و نسبت آن با زن در آثار سینمایی پرداخته است. در این گفتگو، مونا اورعی از دلایل تغییر رویکرد فصل دوم برنامه، نگاه به سینمای ملی و نقش زن در آثار، چالشهای تولید و سختیهای پرداختن به حوزه زنان در سینما سخن میگوید.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، مونا اورعی، تهیهکننده و مجری «سینمابانو» در گفتوگو با خبرنگار ما به تفاوت فصل دوم برنامه با دوره پیشین اشاره کرد و گفت: سال گذشته، به دلیل نام برنامه، اصرار داشتیم که مهمانان برنامه همگی خانم باشند؛ اما امسال رویکردمان را تغییر دادیم. تمرکز ما اکنون بر این است که آیا فیلمهایی که ساخته، نوشته، کارگردانی یا بازی شدهاند، نگاه زنانه دارند؟ آیا زن در آنها بهعنوان یک عنصر اثرگذار و قهرمان حضور دارد و بازنمایی درستی از زن ایرانی ارائه میشود؟
تهیهکننده و مجری برنامه «سینمابانو» ادامه داد: نکته دوم، نسبت فیلمهای سینمایی جشنواره چهل و چهارم با مفهوم هویت ملی و وطن بود. ما وطن را مانند یک مادر در نظر گرفتیم و به دنبال پاسخ این پرسش بودیم که فیلمهای ما تا چه حد با این مفهوم همخوانی دارند.
وی با اشاره به وضعیت فعلی سینمای ایران در پرداخت به دو مفهوم هویت ملی و وطن عنوان کرد: متأسفانه، تصویر سینمای ایران در چهار دهه پس از انقلاب، در این زمینه خیلی دلگرمکننده نیست. آن چیزی که انتظار داریم از هویت ملی یا نسبت با وطن در پرده سینما ببینیم، آنچنان که باید، وجود ندارد. ما تلاش میکنیم در گفتگو با کارگردانان و منتقدان، این مطالبه را مطرح کنیم که چرا بازنمایی ما از وطن و زن، با آنچه باید باشد، فاصله دارد؟ چرا زن، آنگونه که باید، محور قهرمان داستان نیست؟
تهیهکننده و مجری برنامه «سینمابانو» افزود: البته فیلمهایی هم بودهاند که تصویری درست ارائه دادهاند. مثلاً در فیلم «اتاق نیمهشب»، تیمی از زنان اثرگذار را در زمان جنگ دیدیم که با کمک هم فضایی را هدایت میکردند. همچنین در فیلم «سرزمین فرشتهها» ساخته آقای خواجهپاشا، تصویر بسیار جذابی از یک زن با هویت وطنی، زنانه و مستقل ارائه شد.
اورعی به چالشهای تولید برنامه، بهخصوص در ایام پرالتهاب جشنواره فیلم فجر اشاره کرد و گفت: فضای جشنواره امسال با سالهای قبل متفاوت بود و این موضوع، دست ما را در دعوت از مهمانان تا حدی بسته بود. سعی کردیم کسانی را دعوت کنیم که در راستای سیاستهای برنامه، خودمان و همچنین سیاستهای سازمان صداوسیما صحبت کنند.
وی اضافه کرد: زندهبودن برنامه، یکی از چالشهای اصلی بود. گاهی مهمانی که برای اکران فیلمش دعوت بود، پس از نشست خبری ناگهان برنامهاش کنسل میشد و ما مجبور بودیم بهسرعت مهمان جایگزین پیدا کنیم. با وجود تمام این سختیها، به کارمان ادامه دادیم، چرا که معتقدیم پرداختن به حوزه زنان، بهخصوص در سینما، کاری بسیار دشوار اما ارزشمند است و ما نیز از سختیها نمیترسیم.
اورعی تأکید کرد: برنامه ما زنده است و سعیمان این است که در چارچوبهایی که برایمان مشخص شده و خودمان نیز به آن اعتقاد داریم، حرکت کنیم. مطالبه ما این است که هم فیلمساز زن، هم نویسنده زن و هم بازنمایی درست از وطن، هویت ملی و زن داشته باشیم.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا فیلمسازان زن کمتری در جشنواره حضور داشتند، با اشاره به صحبتهای رئیس خانه جشنواره، گفت: تنها دو فیلم از بانوان در جشنواره پذیرفته شد. نسبت کارگردانان زن به مرد در سینما همچنان کم است، هرچند فیلمسازان کوتاه زن زیادی داریم، اما فرصت ورودشان به سینمای بلند سینمای ایران کمتر فراهم میشود. این اتفاقی است که باید رخ دهد.
تهیهکننده و مجری «سینمابانو» در پایان ابراز امیدواری کرد که این برنامه بتواند با نگاه تازه خود، گفتوگوی مؤثرتری را درباره این مفاهیم مهم در سینمای ایران شکل دهد.