یک نویسنده در پاسخ به این سؤال که اوضاع کشور را بعد از شهادت رهبر معظم انقلاب چطور ارزیابی میکنید، اظهار کرد: شهادت رهبر انقلاب برای همه ما دردناک و باورنکردنی بود، اما نکته کلیدی این است که آنچه بهعنوان ایده و اندیشه رهبرمان جاری بود، پس از ایشان نیز ساری و جاری ماند.
سمانه خاکبازان در گفتوگو با خبرنگار روابطعمومی سازمان صداوسیما، ادامه داد: این ایده، ابتدا در حوزه نظامیبا موفقیتهایی همراه شد و حتی هیمنه امریکا را در هم شکست. پس از شهادت ایشان و حتی فرماندهان ارشد، این ایده در مسیر مقاومت در برابر امریکا باقی ماند؛ همان تفکر حسینی که امروز در فریادهای مردم نیز دیده میشود. این اندیشه صرفاً در ساختار ذهنی رهبر نماند، بلکه به درختی بارور تبدیل شد که امروز ثمره آن را در همبستگی و اعتقاد مردم مشاهده میکنیم.
نویسنده کتاب «برای میلگردها سعدی بخوان» در پاسخ به این سؤال که به نظر شما مواجهه مستقیم ما با استکبار جهانی، یعنی امریکا، برای ملت بزرگ ایران چه معنایی دارد، گفت: معنای این مواجهه، حفظ استقلال و اندیشه استقلالی است که از دیرباز در این مرزوبوم وجود داشته است. ایران کشوری نیست که بخواهد تحت سلطه باشد و ما اجازه نمیدهیم هیچ قدرتی برای سرنوشت ما تعیینکننده باشد.
خاکبازان افزود: این اندیشه از زمان امام علی (ع) وجود داشته و در این چهار دهه بارور شده است. حملات ما به دشمنان (اسرائیل و امریکا) این پیام را میرساند که ما نه جیرهخوار آنها خواهیم بود و نه تسلیمشان میشویم؛ فریاد «نه سازش، نه تسلیم» نماد مبارزه جهانی ماست.
وی با بیان اینکه این زمان، زمان حماسه است، گفت: ما فرصت نشستن و عزاداری صرف را نداریم، حتی اگر درد و غم عزا در دل باشد، فریاد دفاع از وطن سر میدهیم. در زمان جنگ، رزمنده باید ایستادگی کند و ما اکنون در یک جنگ تمدنی هستیم و باید مثل سربازان هشت سال دفاع مقدس پای خط مقدم بایستیم تا مسیری که حفظ کردهایم، از بین نرود. انگار تاریخ برای ما تکرار شده است. در حال حاضر، جایی برای سکون و عزاداری محض وجود ندارد.
نویسنده کتاب «یرحا» در پاسخ به سؤال دیگری مبنیبر اینکه در این نبرد تمدنی، هنر چه نقشی میتواند ایفا کند، گفت: هنر در اینجا بازگوکننده حال این روزهاست؛ هنر رجزخوان این میدان است. در ادبیاتی که اخیراً منتشر شده، در کاریکاتورها، نقاشیها و اشعار شکل گرفته، ما یک عزم ملی برای ایستادن را میبینیم.
وی در پایان تأکید کرد: اگرچه مولا و مقتدای خود را ظاهراً از دست دادهایم، اما راه ایشان را محکم ادامه میدهیم. هنر در اینجا رجز میخواند و به مردم میگوید که ایستادهایم و از همه دعوت میکند که بایستید و مقابله کنید. نشستن در این مقطع هیچ معنایی ندارد.