شهاب شهرزاد، مجریکارشناس رادیو ایران و برنده جایزه «تندیس فردوسی» که برنامههای «عصر هنر»، «راه شب»، «تالار آینه» و «قصه ظهر جمعه» را اجرا میکند، زبان فارسی را در جایگاه ستون فقرات تمدن ایرانی معرفی میکند.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، شهرزاد درباره اهمیت زبان فارسی و پاسداشت آن در رسانه، یادآور شد: زبان ملی ما ایرانیان که از رهگذر آن، در هر لباس و از هر ناحیه، به یکدیگر پیوند میخوریم. در واقع، همه ساکنان این سرزمین، زبان مادری و محلی خود را دارند، اما با یک «زبان میانجی» متحد میشوند که همین ابرزبان پرشکوه و کهن فارسیست. از این رو زبان فارسی، بستر اندیشه و فرهنگ و ادب ما ایرانیان و معرف ابدیِ ما به جهانیان و نسلهای آینده است.
این ترانهسرا همچنین در اشاره به اصپثر موسیقایی وطن فارسی گفت: فارسی، موطن اصلی و فراجغرافیاییِ ما ایرانیان است. از این رو ترانه نوطن فارسی» را به تمامی ایرانیان - با هر زبان و هر لباس - پیشکش کردهام.
شهرزاد افزود: رادیو، پیوسته در این سالیان، در پاسداشت زبان و ادب فارسی، پیشگام بوده است. به طور خاص برنامه رادیویی «کافه هنر» در رادیو ایران - که بعدها به «باغ هنر» و «عصر هنر» تغییر نام پیدا کرد - با تمرکز بر موضوع زبان فارسی، جریان فرهنگی آیین سخن را در صدای ملی به راه انداخت. آیین سخن، اینک، جشنوارهای معتبر در حیطه رادیو برای پاسداشت زبان فارسی به شمار میرود. از دل همین برنامه رادیویی بود که جایزه پاسداشت زبان فارسی در سینما زاده شد و به جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرد.
این گوینده و مجری رادیو درباره نقش یک برنامهی رادیویی در جریانسازی فرهنگی و ملی یادآور شد: آنچه در برنامه «کافه هنر» رادیو ایران آغاز شد و تا عصر هنر امتداد یافت، نگاهی تازه به اهمیت نظارت زبانی در رسانه بود. طرح پیشنهاد نظارت زبانی در این برنامه، بستری برای توجه به موضوع زبان فارسی در سایر شبکههای رادیویی و تلویزیونی و مثلا شبکه خبر ایجاد کرد. در واقع، یک برنامه پویا و موثر، عملا در مختصاتی قرار گرفت که به یک جریان فرهنگی جدی در رسانه و در نهایت، شکلگیری مرکز پاسداشت زبان و ادب فارسی انجامید.
شهاب شهرزاد در پایان با قدردانی از مدیران و تصمیمسازانی که بستر شایسته را برای پاسداشت زبان در رادیو فراهم کردند گفت: ما، در رادیو ایران، کوشیدیم تا از مخاطبانمان، با مناسبترین واژگان فارسی به جای واژگان بیگانه پذیرایی کنیم؛ با نحو و ادای مناسب. و این نخستین گام در پاسداشت فارسیست. ما، در برنامههای فرهنگی رادیو ایران، پیوسته فرنشینان را در هر جایگاهی، از کاربرد واژگان غیرپارسی پرهیز دادهایم. به عنوان نمونه، در اثر این اهتمام رسانهای بود که «شیوهنامه» به درستی به جای واژه بیگانه «پروتکل» نشست. این واژه بر زبان کاربهدستها افتاده بود و رسانه این مسیر را به نفع واژهی فارسی عوض کرد. همچنانکه پیشترها «پیامک» جای واژه بیگانه را گرفت.
این نویسنده برنامههای رادیویی افزود: فارسی، زبان میانجی ایرانیان است، میراثی فراگویشی، که به یک اندازه، به تمامی ایرانیان تعلق دارد و رسانهی ملی باید شایستگیهای این زبان، تاریخ تکوین و کرانههای تاثیر آن را به زیبایی بشناساند. فارسی، جانِ کلام ماست. واگویه تاریخ و فرهنگ و ادب ما. تهدید فارسی، تهدید ایران است و چه در رسانه، چه در هر میدان دیگر، باید در برابر این تهدیدها بایستیم و یکپارچه، پاسدار زبان فارسی باشیم.