نهمین رویداد ملی «ایران جان» فرصتی برای معرفی ظرفیتهای فرهنگی، هنری، تاریخی، اجتماعی و گردشگری استان قزوین به مخاطبان سراسر کشور است؛ ظرفیتی که به اعتقاد ابولفضل سروشمهر، مستندساز اهل قزوین در سالهای گذشته آنگونه که باید معرفی نشده و اکنون میتوان با استفاده از ظرفیت رسانه ملی، زمینه بازشناسی قزوین را برای مردم و همچنین سرمایهگذاران فراهم کرد.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، ابوالفضل سروشمهر درباره ظرفیتهای رویداد «ایران جان» برای معرفی قزوین اظهار کرد: برای استانی مانند قزوین که به دلایل مختلف طی سالهای گذشته نتوانسته توانمندیها و ظرفیتهای خود را آنطور که باید معرفی کند، برگزاری این رویداد یک فرصت و غنیمت است. در طول یک هفته و با استفاده از ظرفیت شبکههای استانی و سراسری، میتوان بخش مهمی از داشتههای استان را در قالب آثار تولیدی به مخاطبان معرفی کرد.
این مستندساز در گفتوگو با خبرنگار ادارهکل روابطعمومی رسانه ملی با اشاره به گروههای مختلف مخاطبان این رویداد گفت: به نظر من مخاطبان «ایران جان» را میتوان در دو گروه اصلی تعریف کرد؛ گروه نخست مسئولان و سرمایهگذاران، بهویژه سرمایهگذاران بخش خصوصی، هستند که میتوانند از نزدیک با جاذبهها و ظرفیتهای استان آشنا شوند و برای سرمایهگذاری در حوزههای مختلف ترغیب شوند.
سروشمهر ادامه داد: گروه دوم نیز مخاطبان عمومی و مردم سراسر کشور هستند که از طریق شبکههای مختلف استانی و سراسری برنامهها را دنبال میکنند. معرفی ظرفیتهای قزوین به این گروه میتواند در رونق صنعت گردشگری استان تأثیرگذار باشد.
وی با بیان اینکه قزوین از نظر ظرفیت جذب گردشگر جایگاه قابل توجهی دارد، گفت: اگر صرفاً ظرفیتهای موجود استان را در نظر بگیریم، قزوین میتواند در زمره سه استان نخست کشور از نظر جاذبههای گردشگری قرار بگیرد، اما متأسفانه زیرساختهایی که باید پاسخگوی حضور گردشگران باشد، متناسب با این ظرفیتها توسعه پیدا نکرده است.
این کارگردان تأکید کرد: در این زمینه «ایران جان» میتواند کمککننده باشد، اما در کنار معرفی ظرفیتها باید برای توسعه زیرساختهای گردشگری نیز برنامهریزی شود.
معرفی قزوین، از فرهنگ و هنر تا آدابورسوم
سروشمهر با اشاره به تنوع فرهنگی استان قزوین اظهار کرد: قزوین در حوزههای مختلف فرهنگی، اجتماعی، تاریخی و آیینی ظرفیتهای قابل توجهی دارد که بسیاری از آنها مختص خود استان هستند و نمونه مشابه آنها را نمیتوان با همین کیفیت و تنوع در دیگر نقاط کشور پیدا کرد.
وی افزود: از آیینهای محلی گرفته تا مراسم و جشنهای سنتی در مناطق مختلف استان، ظرفیتهای متنوعی وجود دارد که میتوانند برای مخاطب جذاب باشند. حتی در مناسبتهای سوگواری و عزاداری نیز آیینها و شیوههای خاصی در استان وجود دارد که میتواند بهعنوان بخشی از هویت فرهنگی قزوین معرفی شود.
این مستندساز همچنین به ظرفیت تعزیه در قزوین اشاره کرد و گفت: تعزیه و بهویژه مکتب تعزیه قزوین، ویژگیهای خاص خود را دارد و با نمونههایی که در استانهای دیگر برگزار میشود، تفاوتهایی دارد. حتی در گذشته شاهد بودهایم که علاقهمندانی از نقاط مختلف کشور برای مشاهده تعزیه به قزوین سفر کردهاند.
سروشمهر با تأکید بر اهمیت نقش رسانه در معرفی این ظرفیتها بیان کرد: اگر این داشتهها در قاب تلویزیون و در یک زمانبندی مناسب بهخوبی معرفی شوند، میتوانند زمینه یک بازشناسی و حتی آشتی دوباره مخاطب با قزوین را فراهم کنند.
وی ادامه داد: باید کاری کنیم که مردم سایر نقاط کشور، قزوین را صرفاً بهعنوان یک چهارراه و مسیر رفتوآمد ببینند و از کنار آن عبور کنند. قزوین باید بهعنوان یک مقصد فرهنگی، تاریخی و گردشگری شناخته شود.
سروشمهر توسعه گردشگری را وابسته به توسعه زیرساختها دانست و گفت: در کنار معرفی ظرفیتها، باید شرایطی فراهم شود که سرمایهگذاران بتوانند با سهولت بیشتری وارد استان شوند. اگر فرایند سرمایهگذاری تسهیل شود و شرایط مطلوبتری برای سرمایهگذاران فراهم شود، میتوان امیدوار بود که ظرفیتهای استان در مدت کوتاهتری به مرحله بهرهبرداری برسند.
پایتخت خوشنویسی ایران، ظرفیتی که باید جدیتر دیده شود
این مستندساز در پاسخ به این پرسش که مهمترین ظرفیت ناشناخته قزوین چیست، گفت: قزوین در حوزههای مختلف ظرفیتهایی دارد که برخی از آنها با سایر استانها مشترک هستند؛ برای مثال در حوزه کشاورزی و صنعت. اما اگر بخواهیم دقیقتر به ویژگیها و جذابیتهای منحصربهفرد استان نگاه کنیم، قطعاً ظرفیتهای فرهنگی و هنری جایگاه ویژهای دارند.
سروشمهر افزود: نباید فراموش کنیم که قزوین «پایتخت خوشنویسی ایران» است. این عنوان صرفاً یک نام نیست، بلکه حاصل سالها فعالیت، تلاش و شکلگیری یک جریان جدی هنری است. خوشنویسی میتواند به یک ظرفیت گردشگری فرهنگی تبدیل شود و برای هر گردشگری که وارد استان میشود، جذابیت ایجاد کند.
وی ادامه داد: از نقش و نگارها و خطوط خوشنویسی در معماری قزوین گرفته تا موزهها و نمایشگاههای دائمی و موقت، همه اینها ظرفیتهایی هستند که میتوانند در قالب یک بسته فرهنگی و گردشگری معرفی شوند.
این مستندساز یکی دیگر از ظرفیتهای مهم استان را بناهای تاریخی دانست و گفت: قزوین از نظر تعداد و حجم بناهای تاریخی، ظرفیت بسیار قابل توجهی دارد و براساس آمارهایی که در سالهای گذشته از سوی سازمان میراث فرهنگی منتشر شده، استان از این نظر جایگاه نخست کشور را داشته است.
سروشمهر افزود: بااینحال، بسیاری از این بناها آنطور که باید معرفی و به آنها پرداخته نشده است؛ بهگونهای که حتی بسیاری از مردم خود قزوین و همچنین مردم سایر نقاط کشور شناخت کافی از این آثار ندارند.
وی تأکید کرد: معرفی این بناها باید جدیتر دنبال شود و صرفاً به معرفی یک بنا یا ارائه چند تصویر از آن محدود نشود. هر بنا میتواند داستان، پیشینه و ظرفیت فرهنگی و تاریخی خاص خود را داشته باشد که باید برای مخاطب روایت شود.
سروشمهر درباره اتفاقی که باید پس از پایان این رویداد برای قزوین رخ دهد، گفت: به نظر من، پایان یک هفته برگزاری «ایران جان»، تازه شروع کار است. نباید تصور کنیم که این پروژه با پایان یک هفته به پایان میرسد.
وی ادامه داد: باید این رویداد را بهعنوان یک شروع مبارک در نظر بگیریم. متولیان امر و مجموعههایی که در این حوزه تصمیمگیر هستند باید نگاه مستمر داشته باشند و معرفی ظرفیتهای قزوین را ادامه دهند؛ یعنی دائماً درباره این ظرفیتها صحبت شود، آثار جدید تولید و منتشر شود و در این مسیر آزمون و خطا صورت بگیرد تا به بهترین شکل ممکن برسیم.
این مستندساز با اشاره به تجربه برخی استانهای دیگر اظهار کرد: در سالهای گذشته استانهایی مانند اصفهان، فارس و خراسان رضوی تجربههای موفقی در این زمینه داشتهاند و قزوین نیز میتواند با الگوبرداری از تجربههای موفق، برای معرفی ظرفیتهای خود برنامهریزی بلندمدت داشته باشد.
ثبت جهانی الموت و آغاز یک مسئولیت تازه
سروشمهر در ادامه به ثبت جهانی قلعه الموت اشاره کرد و گفت: وقتی یک ظرفیت تاریخی در سطح جهانی ثبت میشود، دیگر نباید این موضوع صرفاً در حد یک عنوان باقی بماند. ثبت جهانی آغاز یک مسیر تازه است و مسئولیت متولیان امر را بیشتر میکند.
وی افزود: بعد از چنین ثبتهایی، باید برنامهریزی شود که چگونه این ظرفیت را نهفقط به مردم ایران، بلکه در سطح جهانی معرفی کنیم. انتظار میرود که پس از ثبت جهانی، پژوهش، مستندسازی، معرفی رسانهای و توسعه زیرساختها با جدیت بیشتری دنبال شود.
سروشمهر در پایان تأکید کرد: «ایران جان» میتواند نقطه شروع این مسیر باشد؛ اما اگر قرار است قزوین در تراز ملی و حتی جهانی مطرح شود، باید برای آن برنامهای بلندمدت و چندساله داشت. معرفی قزوین نباید محدود به یک هفته باشد، بلکه باید به یک جریان دائمی فرهنگی، رسانهای و گردشگری تبدیل شود.